Kredex Comp 56x25,00mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Patiënten met ernstige hartinsufficiëntie, een zouttekort of hypovolemie, bejaarden of patiënten met een lage basisbloeddruk moeten ongeveer 2 uur na de eerste dosis of na een dosisverhoging worden gecontroleerd wegens een risico op hypotensie. Hypotensie als gevolg van buitensporige vasodilatatie moet eerst worden behandeld door de dosis diuretica te verminderen. Als de symptomen aanhouden, kan de dosis van ongeacht welke ACE-remmer worden verlaagd. De dosis carvedilol mag niet opnieuw worden verhoogd voor de symptomen die voortvloeien uit de verergering van de hartinsufficiëntie of vasodilatatie onder controle zijn. Chronische congestieve hartinsufficiëntie Vanwege het negatief inotroop effect, kan de behandeling met carvedilol een verergering van de hartinsufficiëntie of vochtretentie meebrengen, vooral tijdens de fase van titratie van de dosis. In dergelijke gevallen dienen de dosissen van de andere geneesmiddelen voor de hartinsufficiëntie aangepast te worden (verhoging van de diuretica), en dient de carvedilol dosering niet verder te worden verhoogd totdat de klachten zich gestabiliseerd hebben. Het kan af en toe nodig zijn om de dosis carvedilol te verlagen of, in zeldzame gevallen, de behandeling tijdelijk stop te zetten. Dat sluit een mogelijke volgende succesvolle titratie van carvedilol niet uit. Voorzichtigheid is geboden bij gebruik van carvedilol in combinatie met digitalisglycosiden omdat die twee geneesmiddelen de auriculoventriculaire geleiding vertragen (zie rubriek 4.5). Controle van de nierfunctie bij congestieve hartinsufficiëntie Reversibele verslechtering van de nierfunctie is waargenomen bij toediening van carvedilol aan patiënten met chronische hartinsufficiëntie met lage bloeddruk (systolische BD < 100 mmHg), ischemische hartaandoening, diffuse vasculaire stoornis en/of onderliggende nierinsufficiëntie. Linkerventrikeldisfunctie na een acuut myocardinfarct Voordat begonnen wordt met de behandeling met carvedilol, dient de patiënt klinisch stabiel te zijn en ten minste de voorafgaande 48 uur met een ACE-remmer te zijn behandeld. De dosis van de ACE�remmer dient ten minste de voorafgaande 24 uur stabiel te zijn geweest. Chronisch obstructief respiratoir syndroom Carvedilol dient met de nodige voorzichtigheid toegediend te worden aan patiënten met een chronisch obstructief respiratoir syndroom met bronchospastische component en die niet behandeld worden voor deze pathologie. Carvedilol zal slechts gebruikt worden indien de verhouding voordeel/risico positief is. Bij patiënten met een neiging tot bronchospasmen kunnen ademhalingsproblemen ontstaan door een eventuele toename van de weerstand in de ademhalingswegen. Die patiënten moeten in het bijzonder worden gecontroleerd bij de start en tijdens de titratiefase van de dosis carvedilol en de dosis moet worden verminderd bij het minste teken van bronchospasmen tijdens de behandeling (zie rubriek 4.5). Diabetes Bijzondere aandacht is vereist bij toediening van carvedilol aan patiënten met diabetes mellitus, aangezien de vroegtijdige tekenen en symptomen van een acute hypoglykemie gemaskeerd of verzwakt kunnen zijn. Bij diabetespatiënten met chronische hartinsufficiëntie kan het gebruik van carvedilol gepaard gaan met een slechtere glykemiecontrole. Regelmatige controle van de glykemie is aanbevolen bij diabetici bij het starten van de behandeling met carvedilol of bij verhoging van de dosis. Het kan ook noodzakelijk zijn de dosis van de hypglykemiërende geneesmiddelen of van de insuline aan te passen (zie rubriek 4.5). Over het algemeen kunnen bètablokkers de insulineresistentie verhogen en de symptomen van hypoglykemie maskeren. Uit talrijke studies is echter gebleken dat vaatverwijdende bètablokkers zoals carvedilol een gunstiger effect hebben op de glykemie en de lipidenprofielen. Er is vastgesteld dat carvedilol matige insulinesensibiliserende eigenschappen heeft en dat het bepaalde symptomen van het metabole syndroom kan verlichten. Chronische arteriële insufficiëntie - ziekte van Raynaud Bètablokkers kunnen ook de symptomen van chronische perifere arteriële insufficiëntie uitlokken of verergeren. Er bestaat ook een risico op verergering van de symptomen van de ziekte van Raynaud. Gezien het gebrek aan klinische gegevens mag carvedilol niet worden toegediend aan patiënten met een occlusieve perifere arteriële aandoening. Thyreotoxicose Zoals andere geneesmiddelen met β-blokkerende werking kan carvedilol de symptomen van thyreotoxicose maskeren. Anesthesie en grote chirurgische ingrepen Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die een algemene chirurgische ingreep ondergaan, wegens de synergie van de negatief inotrope effecten van carvedilol en anesthetische middelen (zie rubriek 4.5). Bradycardie Carvedilol kan bradycardie induceren. Indien het hartritme daalt onder de 55 slagen per minuut, dient de dosis carvedilol verminderd te worden. Overgevoeligheid Bijzondere aandacht is vereist bij patiënten met antecedenten van ernstige overgevoeligheidsreacties of die een desensibiliseringsbehandeling volgen, aangezien bètablokkers de gevoeligheid voor allergenen en de ernst van de anafylactische reacties kunnen doen toenemen. Het is mogelijk dat deze patiënten niet reageren op de gebruikelijke dosis epinefrine die toegediend wordt ter behandeling van dergelijke allergische reacties. Risico op anafylactische reactie Bij gebruik van -blokkers kunnen patiënten die eerder ernstige anafylactische reacties op allerlei antigenen hebben vertoond sterker reageren op herhaalde toediening, of dit nu accidentele, diagnostische of therapeutische toediening is. Zulke patiënten reageren mogelijk niet op de gebruikelijke doses epinefrine die worden gebruikt om allergische reacties te behandelen. Psoriasis Bij patiënten met antecedenten van psoriasis bij behandeling met bètablokkers mag men slechts besluiten tot behandeling met carvedilol na het afwegen van de verhouding voordeel/risico. Fosfodiësterase-5-remmers Gelijktijdig gebruik van fosfodiësterase-5-remmers (bijv. sildenafil, tadalafil, vardenafil) en carvedilol kan bij sommige patiënten leiden tot symptomatische hypotensie. Om het risico op het ontwikkelen van posturale hypotensie te minimaliseren dient de patiënt stabiel te zijn onder alfablokker behandeling voordat begonnen wordt met fosfodiësterase-5-remmers (zie rubriek 4.5). Calciumantagonisten Regelmatige controle van het electrocardiogram en de bloeddruk is noodzakelijk bij patiënten die tegelijkertijd behandeld worden met calciumantagonisten van het type verapamil of diltiazem of met andere anti-aritmica (zie rubriek 4.5). Feochromocytoom Bij patiënten met een feochromocytoom zou, voorafgaand aan ieder gebruik van een bètablokker, een behandeling met een alfablokker dienen ingesteld te worden. Alhoewel carvedilol zowel een α- als een bèta-blokkerende farmacologische werking heeft, is er geen ervaring met het gebruik ervan in deze omstandigheden. Voorzichtigheid is dus aangewezenbij patiënten die mogelijk een feochromocytoom hebben. Angor van Prinzmetal Niet-selectieve bètablokkers kunnen pijn in de borst veroorzaken bij patiënten met angor van Prinzmetal. Alhoewel carvedilol, omwille van zijn alfablokkerende werking dergelijke symptomen zou kunnen verhinderen, is er geen ervaring met carvedilol bij deze patiënten. Voorzichtigheid is dus geboden wat betreft de toediening van carvedilol aan patiënten die mogelijk angor van Prinzmetal hebben. Contactlenzen Dragers van contactlenzen dienen verwittigd te worden van het risico op verminderde traansecretie. Ernstige huidreacties Er werden zeer zeldzame gevallen van ernstige huidreacties zoals toxische epidermale necrolyse (TEN) en het syndroom van Stevens-Johnson (SJS) gemeld tijdens de behandeling met carvedilol (zie rubriek 4.8). De behandeling met carvedilol moet definitief worden stopgezet bij patiënten met ernstige huidreacties die mogelijk te wijten zijn aan carvedilol. Ontwenningssyndroom De behandeling met carvedilol dient niet plotseling te worden gestaakt, met name bij patiënten met een ischemische hartziekte. Gezien de bètablokkerende werking van carvedilol, dient men, zoals met de bètablokkers, bij het stopzetten van de behandeling een geleidelijke vermindering van de dosis in acht te nemen, om elk risico op verergering van de coronaire symptomatologie te voorkomen. Meer in het bijzonder dient men bij coronairpatiënten een stapsgewijze vermindering van de dosis over een periode van ongeveer 2 weken in acht te nemen bij het stopzetten van carvedilol. Lactose Kredex bevat lactose. Patiënten met galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of een glucose�galactosemalabsorptiesyndroom (zeldzame erfelijke aandoeningen) dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Saccharose Kredex bevat saccharose. Patiënten met fructose-intolerantie, een glucose�galactosemalabsorptiesyndroom of een sucrase-isomaltasetekort (zeldzame erfelijke aandoeningen) dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Essentiële hypertensie

Chronische hartinsufficiëntie

• Behandeling van lichte tot ernstige chronische hartinsufficiëntie al of niet van ischemische oorsprong
• Kredex mag gebruikt worden in combinatie met de klassieke tritherapie (diureticum, digitalis, ACE-inhibitor), alsook in combinatie met een aangepaste behandeling bij patiënten die geen ACE-inhibitor verdragen

Chronische angina pectoris

Welke stoffen zitten er in dit medicijn?

De werkzame stof in dit medicijn is carvedilol. Er zijn twee verschillende sterktes van Kredex:

• Kredex 6,25 mg: elke tablet bevat 6,25 mg (milligram) carvedilol.

• Kredex 25 mg: elke tablet bevat 25 mg (milligram) carvedilol.

De andere stoffen in dit medicijn zijn: lactosemonohydraat, saccharose, povidon K25, crospovidon type A, watervrij colloïdaal siliciumdioxide en magnesiumstearaat. Kredex 6,25 mg tabletten bevatten ook geel ijzeroxide (E172).

Vertel uw arts of apotheker vooral als u een van de volgende medicijnen gebruikt:

• andere medicijnen voor uw hart of bloeddruk waaronder 'calciumantagonisten' (bijvoorbeeld verapamil en diltiazem), amiodaron, digoxine, clonidine. Verapamil mag niet in uw aders worden gegeven terwijl u Kredex inneemt • fluoxetine en paroxetine • monoamino-oxidaseremmers (MAO-remmers) en reserpine (gebruikt om de bloeddruk te verlagen en om problemen met de geestelijke gezondheid te behandelen) • medicijnen voor suikerziekte waaronder insuline • rifampicine (wordt gebruikt om infecties te behandelen) • ciclosporine en tacrolimus door de mond (wordt gebruikt na een orgaantransplantatie) • niet-steroïdale ontstekingsremmende medicijnen (NSAID's) (worden gebruikt bij pijn en koorts) • oestrogenen • corticoïden • ergotamine (wordt gebruikt om migraine te behandelen) • bèta-agonistische bronchodilatatoren (worden gebruikt bij sommige ademhalingsproblemen) • medicijnen die het tegengestelde effect van Kredex hebben (sympathicomimetica met alfa- en bètamimetische effecten)

Zoals elk medicijn kan ook dit medicijn bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Allergische reacties (treden op bij minder dan 1 op de 10.000 mensen)

Als u een allergische reactie heeft, moet u de inname stopzetten en meteen naar een arts gaan.

De tekenen kunnen omvatten:

• ademhalings- of slikmoeilijkheden veroorzaakt door een plotselinge zwelling van de keel of het gezicht.

• zwelling van uw handen, voeten en enkels.

Stop de inname van Kredex als u een van de bovenvermelde tekenen opmerkt en ga meteen naar een arts.

Andere bijwerkingen zijn:

Zeer vaak (treedt op bij meer dan 1 op de 10 mensen)

• Lage bloeddruk, duizeligheid, hoofdpijn, problemen met uw hart (die bijwerkingen zijn gewoonlijk licht en treden gemakkelijker op bij de start van de behandeling)

Vaak (treedt op bij minder dan 1 op de 10 mensen)

• Bronchitis, pneumonie, neus- en keelinfecties, urineweginfecties

• Laag aantal rode bloedcellen (bloedarmoede)

• Gewichtstoename, zich depressief voelen

• Stijging van de cholesterolconcentratie (te zien bij een bloedonderzoek)

• Verlies van controle van het bloedsuikergehalte als u suikerziekte heeft

• Problemen met uw zicht, pijnlijke of droge ogen

• Een trage hartslag

• Zich duizelig of lichthoofdig voelen bij opstaan

• Problemen met de bloedsomloop in uw armen en benen. Als u al problemen met uw bloedsomloop heeft, kunnen die verergeren

• Vochtretentie. De tekenen kunnen omvatten zwelling van uw lichaam, handen, voeten, enkels of benen

• Ademhalingsproblemen, astma (als u aanleg heeft)

• Misselijkheid of braken, diarree, maaglast, indigestie

• Pijn, mogelijk in uw handen en voeten

• Problemen met uw nieren, met inbegrip van veranderingen van hoe vaak u moet gaan wateren

Soms (treedt op bij minder dan 1 op de 100 mensen)

• Slaapstoornissen

• Flauwvallen. Die bijwerking is gewoonlijk licht. Ze treedt gemakkelijker op bij de start van de behandeling

• Tintelingen of verdoofd gevoel in uw handen of voeten

• Haaruitval, problemen met uw huid met inbegrip huiduitslag, jeuk en droge huidvlekken

• Erectiestoornissen (impotentie)

• Verstopping

• Hartblok, angina

• Paresthesie

Zelden (treedt op bij minder dan 1 op de 1.000 mensen)

• Laag aantal bloedplaatjes in uw bloed. De tekenen zijn gemakkelijk blauwe plekken en neusbloedingen krijgen

• Een verstopte neus, een droge mond

• Hoge bloeddruk

Zeer zelden (treedt op bij minder dan 1 op de 10.000 mensen)

• Ernstige huidreacties met onder andere rode vlekken, blaarvorming, zweren, afpellen van de huid, rode en gezwollen ogen en vaak gepaard met griepachtige symptomen (onder andere erythema multiforme, Stevens-Johnsonsyndroom, toxische epidermale necrolyse)

• Laag aantal witte bloedcellen en veranderingen van de leverwaarden, die te zien zijn bij een bloedonderzoek

• Sommige vrouwen kunnen het moeilijk hebben om hun blaas te controleren (urine-incontinentie)

Niet bekend (frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)

• Hallucinaties

Diabetes kan verergeren, moeilijk te behandelen zijn of optreden bij mensen die een zeer lichte vorm van suikerziekte, 'latente diabetes' genaamd, hebben.

Overmatig zweten kan dan worden waargenomen.

Verdere vertraging van de hartslag of onderbrekingen in de hartslag (sinusstilstand) kunnen vooral optreden bij oudere patiënten of bij patiënten met een voorgeschiedenis van vertraging van de hartslag (bradycardie), disfunctie van de sinusknoop of een bepaalde hartritmestoornis (AV-blok).

• Gedecompenseerde hartinsufficiëntie classe IV (NYHA) behandeld met inotrope middelen langs i.v. weg.
• Gekende overgevoeligheid voor carvedilol of voor een bestanddeel van de tablet (zie "Samenstelling").
• Gekende klinische leverinsufficiëntie.
Zoals voor alle andere β-blokkers, is Kredex tegenaangewezen in de volgende gevallen :
• hartblok in tweede of derde graad.
• sick sinus syndrome.
• ernstige bradycardie.
• cardiogene shock en ernstige hypotensie (< 85 mmHg).
• asthma.

Zwangerschap Er bestaan geen gegevens of onvoldoende gegevens betreffende het gebruik van carvedilol bij zwangere vrouwen. Doordat bètablokkers de uitwisseling doorheen de placenta-barrière afremmen, kunnen ze de intra�uteriene dood van de foetus en immature en premature geboorte veroorzaken. Daarenboven kunnen ongewenste effecten bij de foetus en de pasgeborene optreden (in het bijzonder hypoglycemie en bradycardie). Er kan zich een toegenomen risico op hart- en longcomplicaties voordoen bij de zuigeling in de post-natale periode. Dierstudies hebben een toxiciteit op de reproductie aangetoond (zie rubriek 5.3). Het eventuele risico voor de mens is niet gekend. Kredex is niet aangewezen tijdens de zwangerschap en bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd die geen anticonceptie gebruiken. Borstvoeding Men weet niet of carvedilol en zijn metabolieten worden uitgescheiden in de moedermelk. Beschikbare farmacodynamische/toxicologische gegevens bij dieren hebben een uitscheiding aangetoond van carvedilol en zijn metabolieten in de melk (zie rubriek 5.3). Veel geneesmiddelen worden uitgescheiden in de moedermelk en bètablokkers kunnen ernstige bijwerkingen teweegbrengen bij zuigelingen, voornamelijk bradycardie. Andere effecten van alfa- en bètablokkers zijn het peri-en neonataal distress syndroom. Een risico voor de pasgeborenen/zuigelingen kan niet uitgesloten worden. Kredex mag niet gebruikt worden tijdens borstvoeding. Vruchtbaarheid Er bestaan geen gegevens betreffende de vruchtbaarheid bij de mens. De toediening van carvedilol in toxische doses aan vrouwelijke volwassen ratten had een verminderde vruchtbaarheid tot gevolg. Zie rubriek 5.3.

Essentiële hypertensie

• Startdosis: 12,5 mg, 1 x /dag
• Indien nodig, de dosis verhogen met tussenstappen van minstens 2 weken
• Onderhoudsdosis: 25 mg, 1 x /dag
• Max. 50 mg /dag in 1 of 2 innames

Chronische hartinsufficiëntie

• 3,125 mg 2x /dag gedurende de twee eerste weken
• Indien goed verdragen, de dosis verdubbelen met tussenstappen van minstens 2 weken
• Max. 25 mg, 2 x /dag bij patiënten < 85 kg; in uitzonderlijke gevallen max. 50 mg, 2 x /dag bij patiënten > 85 kg

Chronische angina pectoris

• Startdosis: 12,5 mg, 2 x /dag gedurende 2 dagen
• Vervolgens 25 mg, 2 x /dag
• Max. 100 mg /dag in meerdere innames

Toedieningswijze

• Mag op een nuchtere of volle maag ingenomen worden
• Patiënten met hartfalen wordt echter wel aangeraden het geneesmiddel tijdens de maaltijden in te nemen om de absorptie te vertragen en de kans op orthostatische hypotensie te verminderen